carro, ik en de waterpijp
Elisa, Brent en ik...mijn maatje uit mijn klas!Sunday, March 25, 2007
Mijn verjaardag
Het is inmiddels al een paar dagen geleden, maar hier een paar foto´s van mijn 22ste verjaardagsfeestje aan de andere kant van de wereld!
Als eerste iedereen super bedankt voor al de lieve kaartjes, mailtjes en smsjes vanuit Nederland. Lief dat zoveel mensen aan me gedacht hebben!
Overdag was het niet zo leuk om hier jarig te zijn…geen zingende huisgenootjes aan je bed en gewoon naar college moeten veel te vroeg…waar natuurlijk niemand weet dat je jarig hebt…Maar ’s avond is het helemaal goed gekomen!
Ik had een ruimte afgehuurd in een restaurantje in de Arabische buurt, waar we van een buffet konden gaan genieten. De ruimte was precies goed voor het aantal mensen en het eten was heel lekker. Iedereen heeft wel 10 keer gezegd dat het zo leuk was! Voelde me echt jarig en heb de hele avond gelachen.
Zelfs uit het raam gehangen en lange zal ze leve gezongen...een detail, onder het raam was een tafel met zo' n 8 grote sterke, niet heel vriendelijk uitziende gasten....wat een grap en Elisa (Italiaanse meisje ) stond beneden op de straat, (de ruimte was op de eerste verdieping) te filmen haha en toen was ik eindelijk klaar...Elisa:" oooh nooo, my camera didn't record...please again...' dus zelfs voor de twee keer en nu in het engels een verjaardagsliedje gezongen. Het was heel leuk om al de mensen die je hier om je heen heb bij elkaar te hebben op je verjaardag….
Oh wat grappig was, elisa kwam op mijn verjaardag naar me toe, pakt mijn oren vast, elke hand een oor en begint er aan afwisselend links en rechts aan te trekken..en zegt 1,2,3,4, etc tot 22 en dan GEFELICITEERD!. Dus ik zat echt te kijken wat gebeurd hier, al lachend vraag ik of het en traditie is om dat te doen in Italie....reactie van haar: ' what, you don' t do that' haha leverde een hele grappige situatie op.
En ik heb zulke leuke kado's van iedereen gekregen, was helemaal verbaasd. Hele persoonlijke kado's; een broek (super apart, maar heel leuk), een kookboek over tofu, een hele leuk bikini en als klap op de vuurpijl een hele grote backpack van de rest van de groep!
Het was een leuke, speciale verjaardag, die ik niet snel zal vergeten!
Liefs,
marloes
Het is inmiddels al een paar dagen geleden, maar hier een paar foto´s van mijn 22ste verjaardagsfeestje aan de andere kant van de wereld!
Als eerste iedereen super bedankt voor al de lieve kaartjes, mailtjes en smsjes vanuit Nederland. Lief dat zoveel mensen aan me gedacht hebben!
Overdag was het niet zo leuk om hier jarig te zijn…geen zingende huisgenootjes aan je bed en gewoon naar college moeten veel te vroeg…waar natuurlijk niemand weet dat je jarig hebt…Maar ’s avond is het helemaal goed gekomen!
Ik had een ruimte afgehuurd in een restaurantje in de Arabische buurt, waar we van een buffet konden gaan genieten. De ruimte was precies goed voor het aantal mensen en het eten was heel lekker. Iedereen heeft wel 10 keer gezegd dat het zo leuk was! Voelde me echt jarig en heb de hele avond gelachen.
Zelfs uit het raam gehangen en lange zal ze leve gezongen...een detail, onder het raam was een tafel met zo' n 8 grote sterke, niet heel vriendelijk uitziende gasten....wat een grap en Elisa (Italiaanse meisje ) stond beneden op de straat, (de ruimte was op de eerste verdieping) te filmen haha en toen was ik eindelijk klaar...Elisa:" oooh nooo, my camera didn't record...please again...' dus zelfs voor de twee keer en nu in het engels een verjaardagsliedje gezongen. Het was heel leuk om al de mensen die je hier om je heen heb bij elkaar te hebben op je verjaardag….
Oh wat grappig was, elisa kwam op mijn verjaardag naar me toe, pakt mijn oren vast, elke hand een oor en begint er aan afwisselend links en rechts aan te trekken..en zegt 1,2,3,4, etc tot 22 en dan GEFELICITEERD!. Dus ik zat echt te kijken wat gebeurd hier, al lachend vraag ik of het en traditie is om dat te doen in Italie....reactie van haar: ' what, you don' t do that' haha leverde een hele grappige situatie op.
En ik heb zulke leuke kado's van iedereen gekregen, was helemaal verbaasd. Hele persoonlijke kado's; een broek (super apart, maar heel leuk), een kookboek over tofu, een hele leuk bikini en als klap op de vuurpijl een hele grote backpack van de rest van de groep!
Het was een leuke, speciale verjaardag, die ik niet snel zal vergeten!
Liefs,
marloes
oh deze pop heb ik ook nog gekregen haha omdat ze zo op me lijkt! Links een deel van mijn backpack
Hier een groot deel van de groep. Van links beneden, via mij naar recht beneden...Roman (nl), Sandra(nl), vriendin van sandra die op bezoek was, Wanda(nl), boyfriend van Wanda, moi, Caroline(nl), Elisa (it), Brent (USA), Sharon, Hazel en indra (alle drie uit Singapore)
De duisters en belgen hebben zich verstopt aan de andere kant van de foto...
Thursday, March 15, 2007
Een week na mijn trip, ben ik net voor het eerst opgestaan zonder spierpijn en ben ik druk met mijn studie. Voor een vak moeten we 12 verschillende tekeningen maken van verschillende onderwerp in de stad. Onderandere een kunstwerk, verlichting en meubels. Ik heb de volgende tekeningen al gemaakt. Beide zijn het plekken aan de Singapore river, waar ik 's avonds vaak zit. Hele fijne plek. Het beeld van de bird is zo leuk dat ik hem wel moest tekenen :)
Komende 3 weken moet ik nog hard studeren en daarna ben ik zo ongeveer klaar hier met studeren. Bizar de tijd gaat zo snel. Na mijn datelines, vlieg ik vrijdag de 13de april naar Bali!Als ik na een week terug kom, kan ik mijn lieve vriendje al van het vliegveld ophalen!!!We gaan 3 weken in Maleisie rondreizen. Super veel zin in.
Ik ga weer studeren nu...
Dikke kus!
Komende 3 weken moet ik nog hard studeren en daarna ben ik zo ongeveer klaar hier met studeren. Bizar de tijd gaat zo snel. Na mijn datelines, vlieg ik vrijdag de 13de april naar Bali!Als ik na een week terug kom, kan ik mijn lieve vriendje al van het vliegveld ophalen!!!We gaan 3 weken in Maleisie rondreizen. Super veel zin in.
Ik ga weer studeren nu...
Dikke kus!
Wednesday, March 14, 2007
.jpg)
Afgelopen weekend ben ik voor 5 dagen naar het Maleisische Borneo (Voor iedereen zijn oriëntatie, heb ik even een kaartje bijgevoegd :)) gevlogen om de Mount Kinabalu te beklimmen. Dit is niet een heuvel zoals we die in Nederland hebben, het is een berg van 4101 meter hoog. De klim duurde twee dagen. De eerste dag klim je 2/3 van de hoogte waarna je aankomt in een accommodatie midden in de bergen. Rond 7 uur ’s avonds zijn we gaan slapen, 2 uur ’s nachts die nacht opgestaan om naar de top te klimmen om daar vervolgens een zonsopgang mee te maken. Dit was even kort samen gevat hoe de tour eruit zag.
Nu hoe is me voelde….uhm ik wordt er nu, 4 dagen later, nog steeds elk moment aan herinnerd dat ik deze klim gemaakt heb, maar het was zeker de moeite waard!Wat een geweldige trip!
We waren met een groep van 9 mensen, 3 jongens, 5 meisjes en een gids. We begonnen de klim rond de 1000 meter. De nacht voor de klim hebben we al op deze hoogte geslapen om al een beetje te wennen aan de hoogte. Het was een fijne omgeving om een beetje te wennen aan de bergen, super schone en frisse lucht, heerlijk. Vooral na 2 maanden warme stads omgeving, voelde ik me weer hele thuis met de frisse lucht om me heen.
Na 5 minuten klimmen heb je die lucht wel nodig. Vanaf het begin gaat het gelijk stijl omhoog. Het eerste stuk loop je op een kleiachtige ondergrond met stenen en veel uitstekende wortels van bomen die een soort treden vormen. Het ‘pad’ is omringt met een woud van bomen.
Voor je begint weet je totaal niet wat je moet verwachten, alleen dat het super zwaar schijnt te zijn en dat het verstandig is niet te hard van stapel te lopen. Om de kilometer is er een soort shelter en een bordje waar je op dat moment bent. Al snel bleken de niveaus van de mensen in de groep vrij verschillend en zijn we opgesplitst. Ik had gelukkig iemand (Nike, duits meisje) gevonden die hetzelfde tempo wilde lopen. We hebben nog een groot deel met de mannen opgelopen en dat was achteraf wel heel goed. Het was soms wel zwaar maar je kan, je er wel aan optrekken. Het eerste stuk hebben we uiteindelijk is 4 uur gelopen. (In de reisgids stond dat mensen er tussen de 3,5 en 6 uur overdoen, dus dan hebben we wel op schema gelopen :) ) Het is een hele mooie omgeving tijdens de klim. Het interessante is dat je de omgeving met de verschillende vegetatie ziet veranderen. Ik hoop dat de foto’s een beetje een impressie geven.
Het laatste stuk klimmen naar de top, was wel even wat anders. Het grote verschil was dat toen donder was, rond de 8 tot 0 graden (op de top) en begon te regenen. Ik had heel veel kleren aan en een lamp op mijn hoofd (die lamp was de held van de dag, want daardoor dat je beide handen vrij om te klimmen en zag je ook nog waar je heen klom). Er is een wit trouw, wat je moet volgen om boven te komen. Grote delen moet je het zelfs gebruiken om naar boven te klimmen. Ik was heel erg blij dat het donder was en dat ik al de afgronden niet kon zien. Het was een heftige tocht, maar als je de top bereikt heb weet je weer helemaal waarvoor je het gedaan hebt. Nike en ik waren al een uur boven voor de zon op zou komen. Boven aan de berg heb je een geweldig uitzicht. Eerst is het nog super koud, maar als de zon langzaam opkomt, stijgt ook de temperatuur en wordt het uitzicht steeds mooier!Het was jammer dat het een vrij bewolkte dag was, maar het uitzicht bleef prachtig! Het is zo’n goed gevoel als je helemaal tot het uiterste gaat om je doel te bereiken en het dan bereikt! Weer een hele ervaring rijker.
De afdaling was nog verschrikkelijk afzien. Ik vond het eigenlijk zwaarder dan de klim, maar we hebben onszelf weer allemaal veilig beneden gekregen. Weliswaar geen benen meer over, maar wel een hele mooie ervaring in de broekzak!
Voor we weer terug vlogen, hadden we nog tijd om naar eilanden te gaan voor de kust van Kota Kinabalu. Raar om binnen zo’n korte tijd weer in een totaal andere omgeving te zijn. De eilanden waren heel erg mooi. Helder water waar we hebben gesnorkeld en witte stranden om lekker te chillen.
Wat een geweldige trip!
Nu hoe is me voelde….uhm ik wordt er nu, 4 dagen later, nog steeds elk moment aan herinnerd dat ik deze klim gemaakt heb, maar het was zeker de moeite waard!Wat een geweldige trip!
We waren met een groep van 9 mensen, 3 jongens, 5 meisjes en een gids. We begonnen de klim rond de 1000 meter. De nacht voor de klim hebben we al op deze hoogte geslapen om al een beetje te wennen aan de hoogte. Het was een fijne omgeving om een beetje te wennen aan de bergen, super schone en frisse lucht, heerlijk. Vooral na 2 maanden warme stads omgeving, voelde ik me weer hele thuis met de frisse lucht om me heen.
Na 5 minuten klimmen heb je die lucht wel nodig. Vanaf het begin gaat het gelijk stijl omhoog. Het eerste stuk loop je op een kleiachtige ondergrond met stenen en veel uitstekende wortels van bomen die een soort treden vormen. Het ‘pad’ is omringt met een woud van bomen.
Voor je begint weet je totaal niet wat je moet verwachten, alleen dat het super zwaar schijnt te zijn en dat het verstandig is niet te hard van stapel te lopen. Om de kilometer is er een soort shelter en een bordje waar je op dat moment bent. Al snel bleken de niveaus van de mensen in de groep vrij verschillend en zijn we opgesplitst. Ik had gelukkig iemand (Nike, duits meisje) gevonden die hetzelfde tempo wilde lopen. We hebben nog een groot deel met de mannen opgelopen en dat was achteraf wel heel goed. Het was soms wel zwaar maar je kan, je er wel aan optrekken. Het eerste stuk hebben we uiteindelijk is 4 uur gelopen. (In de reisgids stond dat mensen er tussen de 3,5 en 6 uur overdoen, dus dan hebben we wel op schema gelopen :) ) Het is een hele mooie omgeving tijdens de klim. Het interessante is dat je de omgeving met de verschillende vegetatie ziet veranderen. Ik hoop dat de foto’s een beetje een impressie geven.
Het laatste stuk klimmen naar de top, was wel even wat anders. Het grote verschil was dat toen donder was, rond de 8 tot 0 graden (op de top) en begon te regenen. Ik had heel veel kleren aan en een lamp op mijn hoofd (die lamp was de held van de dag, want daardoor dat je beide handen vrij om te klimmen en zag je ook nog waar je heen klom). Er is een wit trouw, wat je moet volgen om boven te komen. Grote delen moet je het zelfs gebruiken om naar boven te klimmen. Ik was heel erg blij dat het donder was en dat ik al de afgronden niet kon zien. Het was een heftige tocht, maar als je de top bereikt heb weet je weer helemaal waarvoor je het gedaan hebt. Nike en ik waren al een uur boven voor de zon op zou komen. Boven aan de berg heb je een geweldig uitzicht. Eerst is het nog super koud, maar als de zon langzaam opkomt, stijgt ook de temperatuur en wordt het uitzicht steeds mooier!Het was jammer dat het een vrij bewolkte dag was, maar het uitzicht bleef prachtig! Het is zo’n goed gevoel als je helemaal tot het uiterste gaat om je doel te bereiken en het dan bereikt! Weer een hele ervaring rijker.
De afdaling was nog verschrikkelijk afzien. Ik vond het eigenlijk zwaarder dan de klim, maar we hebben onszelf weer allemaal veilig beneden gekregen. Weliswaar geen benen meer over, maar wel een hele mooie ervaring in de broekzak!
Voor we weer terug vlogen, hadden we nog tijd om naar eilanden te gaan voor de kust van Kota Kinabalu. Raar om binnen zo’n korte tijd weer in een totaal andere omgeving te zijn. De eilanden waren heel erg mooi. Helder water waar we hebben gesnorkeld en witte stranden om lekker te chillen.
Wat een geweldige trip!
.jpg)
.jpg)
Subscribe to:
Posts (Atom)
